درسراپرده ی شب محو تماشا گشتم

آدم ساده دلی بودم و حالم خوش بود

                                ناگهان دیدمت و عاشقت گشتم

آتش عشق تو در خرمن جانم افتاد

                            همچو شمع سوختم وهمدم گرما گشتم

بعدازآن مثل اسیری شده ام درقفست

                               از غم  دوری تو یکه  و تنها گشتم

روزها درنظرم بود سیاه و تاریک

                               مهربان چشم تورا دیدم  وبینا گشتم

باده ی عشق تو را از دو لبت نوشیدم

                              بین حوران جهان مست توزیبا گشتم

دین ودل باختم و گوشه نشین تو شدم

                                  بهر دیدار رخت غرق  تمنا گشتم

تو نسیبه دل من گشتی ومن عاشق تو

                                تو شد ی ماه  منو من شه دنیا گشتم